ZULME TEPKİ
Senelerdir akıp duran bu kanı,
Dindirecek yok mu neredesiniz?
Filistin’ de yanan garip yangını;
Söndürecek yok mu neredesiniz?
Kadın, kız, ihtiyat binlerce ölü,
Doğar doğmaz soldu bebeğin gülü,
Nereye varacak vahşetin sonu?
Durduracak yok mu neredesiniz?
Hani nerde kaldı insan hakları,
Durdurun kan kusan şu silahları,
Anasız babasız o çocukları,
Güldürecek yok mu neredesiniz?
Boş kaldı yüzlerce bebek beşiği,
Yıllardır boş kaba çalar kaşığı,
Filistin’ de bir tek umut ışığı,
Yandıracak yok mu neredesiniz?
Kınıyorum dünya devletlerini,
Durdurun zalimin uçaklarını,
Siyonist’in kanlı bayraklarını,
İndirecek yok mu neredesiniz?
Bekir KARAÇAM
11.01.2009
Yavuz Sultan Selim
İlköğretim Okulu
BEN FİLİSTİNLİ ÇOCUK
Ben Filistinli çocuk;
yoksul, aç...
bir dilim ekmeğe, bir yurdum suya muhtaç.
ben Filistinli çocuk;
açsa güzel çiçekler, görmez gözüm.
bana silah uzanır, gül ve çiçek yerine...
burada gül değil, gülleler vardır.
ben Filistinli çocuk;
unuttum oynamayı, unuttum oyuncakları.
bir tek oyun var bildiğim: sapanla savaşmak...
silahtan başka oyuncak da görmedim zaten..
ben Filistinli çocuk;
doğduğumda kendimi savaşın içinde buldum.
gözümden yaş değil, kan gelir...
ben dövüşürüm zulmün tankına karşı.
oyun nedir tatmadım ben,
benim oyunum savaşmak.
hem oyunda vurulursan ebe olunur.
ben oynarken şehit olurum...
ben Filistinli çocuk;
ne zaman duyulacak feryadım?
ne zaman duyulacak ahım?!!
ne zaman ?!...
"ne zaman"ı yok artık, düşünecek vakit de!...
sen okula başladığında, ben savaşta olacağım.
kitap, defter göremedim.
kuş nedir, çiçek nedir, sevgi nedir? bilemeden!!...
ben Filistinli çocuk;
söyleyin, söyleyin!
nedir benim günahım?...
ne zaman duyulacak feryadım?!
ne zaman duyulacak ahım?
ne zaman ??
vatanında garip, esir,
gülmeyi unutmuş...
gözlerinden boncuk boncuk,
yaş değil kan gelen
çocuklar da olduğunu bilmenizi isterim.
ey yeryüzü çocukları ! ..
insanlık ölmesin diyenler!...
kardeşsek eğer;
gelin de beraber gülelim,
beraber oynayalım,
beraber yaşayalım....
